تبلیغات
جاسک اسلامی - آیا سجده بر نجاسات، جایز است؟

پاسخ:

متأسفانه بسیارى از اوقات دیده مى‌شود که بر شیعیان خرده مى‌گیرند كه چرا شما بر مهر سجده مى‌كنید‌، این كار شما شرك است، نمازتان باطل است و ...

اما جالب است بدانید كه برخى بزرگان و دانشمندان مشهور آن‌ها حتى سجده بر نجاسات را نیز جایز دانسته‌اند.

ابو حنیفه: سجده بر بول جایز است

طحاوى حنفى در كتاب مختصر اختلاف العلماء به نقل از ابوحنیفه مى‌نویسد:

فی النجاسة موضع القدمین أو السجود

بشر بن الولید عن أبی یوسف عن أبی حنیفة إذا كان فی موضع قدمیه بول أكثر من قدر الدرهم فصلاته فاسدة ولا تفسد علیه فی موضع السجود .

در باره نجاست جاى پا و سجده گاه:

بشر بن ولید از ابویوسف از أبوحنیفه نقل كرده كه اگر در جاى دو پا (در هنگام نماز)، بیش از یک درهم، ادرار وجود داشته باشد، نمازش باطل مى‌شود؛ ولى اگر همین نجاست در محل سجده باشد، نماز باطل نمى‌شود.

الطحاوی الحنفی، ابوجعفر أحمد بن محمد بن سلامة (متوفای321هـ)/ الجصاص، مختصر اختلاف العلماء، ج1، ص261، تحقیق: د. عبد الله نذیر أحمد، ناشر: دار البشائر الإسلامیة - بیروت، الطبعة: الثانیة، 1417هـ

شرح حال طحاوی:

علامه شمس الدین ذهبى در باره طحاوى مى‌نویسد:

الطحاوی الإمام العلامة الحافظ الكبیر محدث الدیار المصریة وفقیهها أبو جعفر أحمد بن محمد بن سلامة بن سلمة بن عبد الملك الأزدی الحجری المصری الطحاوی الحنفی صاحب التصانیف من أهل قریة طحا من أعمال مصر مولده فی سنة تسع وثلاثین ومئتین... .

وبرز فی علم الحدیث وفی الفقه وتفقه بالقاضی أحمد بن أبی عمران الحنفی وجمع وصنف...

ذكره أبو سعید بن یونس فقال عداده فی حجر الأزد وكان ثقة ثبتا فقیها عاقلا لم یخلف مثله ثم ذكر مولده وموته.

 أخبرنا الشیخ أبو إسحاق فی طبقات الفقهاء قال وأبو جعفر الطحاوی انتهت إلیه رئاسة أصحاب أبی حنیفة بمصر ... .

طحاوی، پیشوا، علامه، حافظ بزرگ و حدیث شناس دیار مصر و فقیه آن ها بود، چندین تألیف داشت، اهل قریه طحا از اطراف مصر بود، در سال239هـ به دنیا آمد.

در علم حدیث و فقه تبحرّ داست، و نزد احمد بن أبى عمران حنفى تحصیل كرد، و به جمع آورى و نوشتن كتاب پرداخت. ابوسعید بن یونس نام او را آورده و گفته: او مورد اعتماد و اطمینان، دانشمند و عاقل بود، كسى همانند او نیامده است.

 شیخ ابواسحاق در طبقات الفقها گفته: ریاست پیروان ابوحنیفه در مصر به طحاوى مى‌رسید...

الذهبی الشافعی، شمس الدین ابوعبد الله محمد بن أحمد بن عثمان (متوفای 748 هـ)، سیر أعلام النبلاء، ج15، ص27، تحقیق: شعیب الأرنؤوط، محمد نعیم العرقسوسی، ناشر: مؤسسة الرسالة - بیروت، الطبعة: التاسعة، 1413هـ.

ابوحنیفه: وجود نجاست در محل سجده اشكالی ندارد!

علاء الدین بخارى در كشف الأسرار از ابو یوسف، مشهورترین شاگرد ابوحنیفه از ابوحنیفه نقل مى‌كند كه:

روى أبو یوسف عن أبی حنیفة رحمهما الله أن النجاسة فی موضع السجود لا تمنع عن الجواز.

ابویوسف از أبى حنیفه نقل كرده است كه: وجود نجاست در محل سجده، از جایز بودن سجده بر آن جلوگیرى نمى‌كند.

البخاری، علاء الدین عبد العزیز بن أحمد (متوفای 730هـ)،كشف الأسرار عن أصول فخر الإسلام البزدوی، ج2، ص490، تحقیق: عبد الله محمود محمد عمر، ناشر: دار الكتب العلمیة - بیروت - 1418هـ - 1997م.

شرح حال عبد العزیز بخاری:

عبدالعزیز بن أحمد بن محمد البخاری الإمام البحر فى الفقه والأصول تفقه على عمه الإمام محمد النایمرغی من تصانیفه شرح أصول الفقه للبزدوی و...

عبد العزیز بن احمد بخاری، پیشوا و دریایى در فقه و اصول بود، نزد عموش امام محمد نایمرغى تحصیل كرد، از نوشته‌هاى شرح اصول فقه بزدوى و ... بود .

القرشی الحنفی، أبو محمد عبد القادر بن أبی الوفاء محمد بن أبی الوفاء (متوفای775هـ)، الجواهر المضیة فی طبقات الحنفیة، ج1، ص317، رقم: 846، ناشر: میر محمد كتب خانه – كراتشی

حنفیان: نجاست كم، در هر جائی از محل نماز باشد، اشكال ندارد:

علاء الدین كاشانى حنفى مى‌نویسد:

وَإِنْ كانت النَّجَاسَةُ فی مَكَانِ الصَّلَاةِ فَإِنْ كانت قَلِیلَةً تَجُوزُ على أَیِّ مَوْضِعٍ كانت لِأَنَّ قَلِیلَ النَّجَاسَةِ عَفْوٌ فی حَقِّ جَوَازِ الصَّلَاةِ عِنْدَنَا على ما مَرَّ وَإِنْ كانت كَثِیرَةً فَإِنْ كانت فی مَوْضِعِ الْیَدَیْنِ وَالرُّكْبَتَیْنِ تَجُوزُ عِنْدَ أَصْحَابِنَا الثَّلَاثَةِ وَعِنْدَ زُفَرَ وَالشَّافِعِیِّ لَا تَجُوزُ وَجْهُ قَوْلِهِمَا أَنَّهُ أَدَّى رُكْنًا من أَرْكَانِ الصَّلَاةِ مع النَّجَاسَةِ فَلَا یَجُوزُ.

و اگر نجاست در مكان نماز باشد؛ اگر نجاست كم (تر از درهم) باشد، در هر جاى از محل نماز باشد، نماز خواند در آن جا جایز است؛ چرا كه كم بودن نجاست از نظر ما در باره جواز خواندن نماز بخشیده شده است؛ اما اگر زیاد باشد، اگر در محل قرار گرفتن دو دست و زانوها باشد، از دیدگاه همكیشان سه گانه ما (ابوحنیفه، ابویوسف و محمد شیبانی) اشكالى ندارد و مى‌شود بر آن نماز خواند؛ اما از دیدگاه زُفر (شاگرد دیگر ابوحنیفه) و شافعى جایز نیست، دلیل آن‌ها این است كه این شخص یكى از اركان نمازش را با نجاست انجام داده است؛ پس جایز نیست.

الكاسانی الشاشی الحنفی، علاء الدین أبی بكر بن مسعود بن احمد الملقب بملك العلماء (متوفای 587هـ)، بدائع الصنائع فی ترتیب الشرائع، ج1، ص82، ناشر: دار الكتاب العربی - بیروت، الطبعة: الثانیة، 1982م.

شرح حال كاشانی:

أبو بكر بن مسعود بن أحمد الكاشانی علاء الدین ملك العلماء ... وكان للكاشانی وجاهة وخدمة وشجاعة وكذا قال ابن العدیم سمعت قاضی العسكر یقول قدم الكاشانی دمشق فحضر إلیه الفقهاء وطلبوا منه الكلام فعینوا مسائل كثیرة فجعل یقول ذهب إلیها من أصحابنا فلان وفلان فلم یزل كذلك حتى أنهم لم یجدوا مسألة إلا وقد ذهب إلیها واحد من أصحاب أبی حنیفة فأنفض المجلس ولم یتكلموا معه.

ابوبكر بن مسعود بن احمد كاشانى علاء الدین، ملك العلماء ... كاشانى داراى جایگاه و صاحب خدم و شجاع بود ؛ ... از قاضى عسكر شنیدم كه مى‌گفت كاشانى به دمشق آمد و فقهاء نیز حاضر شده و از او خواستند سخن بگویند ؛ مسائل بسیارى را مطرح كردند اما هر مساله‌اى را كه مطرح كردند، او در پاسخ نظر علماى حنفى را مانند آنان بیان كرد ؛ هیچ مساله‌اى نبود مگر اینكه اصحاب ابوحنیفه در مورد آن فتوا داده بود ! به همین سبب مجلس آرام شده و دیگر از او سوالى نكردند !

السودونی، أبو الفداء زین الدین قاسم بن قطلوبغا (متوفای879هـ)، تاج التراجم، ج1، ص328، تحقیق: محمد خیر رمضان یوسف، ناشر: دار القلم - دمشق / سوریا، الطبعة: الأولى، 1413هـ- 1992م .

حال از علماى اهل سنت سؤال مى‌كنیم:

كدام بهتر است؛ سجده بر تربت سید الشهداء علیه السلام، یا سجده بر نجاسات؟

 

موفق باشید


  • آخرین ویرایش:-
آخرین پست ها