تبلیغات
جاسک اسلامی - چرا در قرآن نامی ازعلی (ع)نیست
1391/01/17  11:56 ق.ظ
نوع مطلب: (پرسش و پاسخ ،) توسط: ارجمند

پرسش : چرا خداوند در قرآن كریم نامی از علی ـ علیه السّلام ـ نبرده، و چرا واقعة غدیر را مشخص نكرده، كه اگر معیّن می‌كرد هم اكنون مذهب تسنن وجود نداشت، و زندگی در كنار افراد اهل تسنن چگونه باید باشد؟پاسخ : در قرآن كریم بسیاری از آیات به اعتقاد شیعه و سنی دربارة حضرت علی ـ علیه السّلام ـ و سایر ائمه ـ علیهم السّلام ـ نازل شده است، و از جمله آیاتی كه در شأن علی ـ علیه السّلام ـ نازل شده است آیه تبلیغ و آیه اكمال است كه به طور اختصار به آن اشاره می‌شود: آیة تبلیغ: خداوند می‌فرماید: ای پیامبر! آن چه را كه خداوند بر تو نازل كرده است به مردم برسان و اگر چنین نكنی، گویا رسالت خویش را به انجام نرسانده‌ای و خداوند تو را از مردم حفظ خواهد كرد و به راستی خداوند گروه كافران را هدایت نمی‌كند. [1]
به اتفاق شیعه و عدّه‌ای از بزرگان اهل‌سنت آیة مذكور در مورد ولایت و امامت امیرالمؤمنین ـ علیه السلام ـ در واقعه غدیرخم بر پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ نازل شده است، چنان‌كه سعید خدری و ابن عباس نقل كرده‌اند: كه آیة «شریفه یا ایها الرسول بلّغ ما انزل الیك… » در روز غدیر خم بر پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ در مورد علی بن ابی‌طالب ـ علیه السلام ـ نازل شده است. [2]
آیة اكمال: چنان‌كه می‌فرماید: امروز دین را برای شما كامل نمودم و نعمت خویش را به شما تمام نمودم و اسلام را به عنوان دین برای شما اختیار نموده بدان راضی شدم، [3] آیه فوق به اتفاق علمای شیعه [4] و گروهی از علمای اهل‌سنت درباره علی ـ علیه السّلام ـ نازل شده است، چنان كه خوارزمی نقل نموده است كه بعد از بالا بردن دست علی ـ علیه السّلام ـ توسط پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ در غدیر خم، و معرفی آن به عنوان ولی و جانشین خود، هنوز پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ و علی ـ علیه السّلام ـ از هم جدا نشده بودند كه آیه اكمال «الیوم اكملت…» نازل شد، حضرت فرمود:
الله اكبر بر كامل نمودن دین و تمام نمودن نعمت و رضایت خداوند به رسالت من و ولایت علی ـ علیه السّلام ـ و «رضی الرب برسالاتی و الولایة لعلی» پس در حق یاری‌كنندگان علی ـ علیه السّلام ـ دعا فرمود و خواركنندگان علی ـ علیه السّلام ـ را نفرین [5] امّا با این حال می‌بینیم كه در قرآن اسمی از علی ـ علیه السّلام ـ و واقعه غدیر نیامده است، ولی می‌توان گفت كه به خاطر مصالحی به اسم علی ـ علیه السّلام ـ و واقعه غدیر تصریح نشده است و از جمله ی مصالح:
از یك طرف می‌دانیم كه امت اسلامی اعم از شیعه و سنی یك دشمن مشترك دارند كه هدف آنها نابود كردن اسلام و از بین برون ابهت و اقتدار و اتحاد مسلمین است، و هدف‌شان این است كه به جهان ثابت كنند كه اسلام دین جهانی نیست و نمی‌تواند انسان را به سعادت دنیوی و اخروی خود برساند.
و از طرف دیگر بین شیعه و سنی مشتركات زیادی وجود دارد اگرچه در بعضی از مسائل اختلافاتی با هم دارند، البته این اختلافات هم با بحث و گفتگوی علمی یا قابل حلّ هستند و یا حداقل قابل تقریب و نزدیكی به هم می‌باشند، حال با توجه به این دو نكته، باید برادران تشیع و تسنن در كنار هم با برادری و اخوت زندگی كنند، و از دامن زدن به اختلافات جزئی پرهیز كنند؛ چون این‌گونه مسائل باعث تفرقه امت اسلامی و موجب سوء استفاده دشمنان اسلام خواهد شد.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر: ـ الغدیر، ج1، ص 223-214، پیام قرآن، ج9، ص 117-289.

پی نوشت ها :

[1]. مائده/ 67.
[2]. الف: منابع شیعه، ر،ك: امینی نجفی، عبدالحسین، الغدیر، تهران، دارالكتب الاسلامیه، چاپ دوم، 1372، ج 1، ص 223 ـ 214، و ر.ك: مكارم شیرازی، ناصر و جمعی از دانشمندان، پیام قرآن، قم، انتشارات نسل جوان، چاپ دوم، 1374، ج 9، ص 389ـ117.
ب: منابع اهل‌سنت، جلال‌الدین عبدالرحمن بن ابی‌بكر السیوطی، تفسیر در المنثور فی التفسیر بالمأثور، ج 2، ص 327، در ذیل آیه 67، سوره مائده، رشید رضا، تفسیر المنار، بیروت، دارالمعرفه، چاپ دوم، ج 6، ص 463، ذیل آیه مذكور.
[3]. مائده/ 5.
[4]. الغدیر، پیشین، ج 1، ص 237، 230؛ ر.ك: پیام قرآن، پیشین، ج 9، ص 188 و..
[5]. المناقب خوارزمی، قم، مؤسسة النشر الاسلامی التابعة مجماعة المدرسین، چاپ سوم، 1417، خطبه 135، روایت 152؛ ر.ك: حافظ حسكانی، شواهد التنزیل، بیروت، مؤسسه الاعلمی، 1392ه‍ ، ج1، ص 157، حدیث 211.


  • آخرین ویرایش:-
آخرین پست ها